maatschappelijk vastgoed gratis

Ben vandaag langs Belcrum Beach gereden omdat ik daar graag vrijwilliger word en ik te ongeduldig ben om te wachten op mijn aanmelding via de website….had ik meteen iets te doen op deze weer ledige ochtend. Het zonnetje scheen nog niet zo, dus rokje maar weer uitgetrokken en spijkerbroek aan, kwartiertje fietsen tegen de wind in. Aan de bar mezelf bekend gemaakt, een email adres gekregen van ene liesbeth om mij aan te melden, he gelukkig, een persoonlijk contact werkt voor mij altijd beter dan zo’n anoniem contactformulier. Na aarzeling besluit ik om nog maar een capuccino te drinken daar, en ik zie een groep dames aan yoga doen. Ondertussen heeft Juan zich bij mij gevoegd voor een praatje. Ik ken hem van de GGz, en hij is een van de meubelstukken van Belcrum Beach, naar zijn zeggen een vergaarbak van de misfits van Breda….nou daar pas ik dan wel tussen, ik ga me graag inzetten om het concept te versterken, dat gevoel van thuis zijn midden op een industrieterrein. De yogalessen blijken gratis, dus daar ben ik volgende week bij, en verder komt er weer een stukje politica bij mij bovendrijven als we het hebben over het feit dat de gemeente de grond van het strand voor 10 jaar gratis ter beschikking stelt. ZO moet het, maatschappelijk vastgoed gratis ter beschikking van de gemeenschap, maar ik begrijp heus wel dat een stuk braakliggend industrieterrein iets anders is dan een buurthuis midden in een woonwijk. Hoewel, zo’n gebouw is zonder goed beheer ook niet waard waarvoor het is gebouwd: activiteiten aanbieden aan omwonenden. Het is een slechte zaak dat de gemeente deze gebouwen te koop heeft staan, net zoals scholen of gymzalen, want het gebruik zal veranderen ten aanzien van het oorspronkelijke stedenbouwkundig plan: minder dienstverlening naar de omgeving en meer kosten. Natuurlijk begrijp ik dat de gemeenten dat vastgoed niet zomaar kan afschrijven en gratis ter beschikking kan stellen, maar ik wil dan ook niet praten over ‘zo maar’. Ik wil praten over een goed plan om in de sociale sector geld te besparen zodat het vastgoed wel voor niks naar de bevolking kan, en ik denk dat er veel geld te verdienen valt in controle van uitkeringsgerechtigden. Enerzijds door misbruik tegen te gaan, en onterecht uitbetaalde uitkeringen in de gemeentekas te houden, anderzijds door op een andere manier aan begeleiding te doen: op afstand, coachend, minder regels. Geef iedereen zijn vrijheid zodat er minder ambtenaren nodig zijn om iedereen te begeleiden die een uitkering ontvangt. Harder en zachter dus, VVD en Groen Links. Eigen verantwoordelijkheid hoort zowel bij de burger als bij de ambtenaar. Minder op kantoor, meer bij de mensen thuis, persoonlijker, meer betrokkenheid, menselijker. Met een bonus voor iedereen die binnen 1 jaar uit de bijstand is. De gemeente kan zo besparen op het aantal ambtenaren en houdt meer geld over in de uitkeringenpot. Nu weet ik ook wel dat dat niet gebruikt kan worden om maatschappelijk vastgoed af te schrijven, maar dat zou wel een mooie politiek discussie opleveren: burgers krijgen in ruil voor goed gedrag een gratis buurthuis. Het vinden van werk zou dan niet alleen beperkt moeten worden tot werk in loondienst, maar ook het opzetten van een eigen bedrijf, zoals een kapsalon, catering of klusbedrijf. Deze bedrijfjes bestaan op dit moment heel vaak illegaal, en zouden door een wat losser traject naar arbeid twee vliegen in een klap slaan: illegale uitkering vervalt, en bedrijfje wordt legaal en gaat belasting betalen. De coaches van de gemeente zouden ook dit traject moeten kunnen begeleiden. Ik vind het gewoon heel erg scheef dat de buurthuizen verdwijnen, want de mogelijkheid om in je buurt mensen te leren kennen verdwijnt. Dit proces versterkt de vereenzaming en het sociaal verval, meer illegaliteit, meer ziekte. Dus: minder ambtenaren bij de sociale dienst voor meer geld voor de buurthuizen!

Advertenties