twijfels

Waarom heb ik soms van die sombere buien? Dat ik echt niks wil doen en alleen maar in mijn bed blijf. Dat ik me nergens toe kan zetten en alles teveel is….dit is mijn depressieve kant. Moet ik die hebben weggewerkt voordat ik klaar ben voor Curaçao? Het maakt me aan het twijfelen. Welk voorbeeld stel ik aan mijn jongens, is het erg als ze me zo meemaken? Maar ik twijfel het meest omdat dit eigenlijk een stemming is die altijd aanwezig is. Ik geniet maar van heel weinig dingen, zal ik wel kunnen genieten van het strand en het klimaat? Val ik direct in een depressie als ik op Curaçao aankom en ik verder niks te doen heb? Natuurlijk kan ik niet alles dicht timmeren, maar ik moet wel iets doen, alles wat er binnen mijn bereik ligt. Want hier in Nederland kan ik me lekker verschuilen omdat ik alleen woon, daar niet meer als de kinderen op de stoep staan.

somber strand

Ik wil altijd meteen oplossingen, en dus zeg ik nu tegen mezelf: ga hardlopen, zwemmen, gezond eten, geen alcohol, geen sigaretten. Ja ik weet wel dat alles tegelijk een kleine kans van slagen heeft maar ik voel dat ik dat wel allemaal moet gaan doen om me beter te voelen en klaar te zijn voor een emigratie. Ik geloof dat ik eindelijk accepteer dat ik dingen moet doen waar ik geen zin in heb, juist om weer meer zin te krijgen. De paradox van de bipolaire stoornis. Een mooie opgave om aan te werken in de negen maanden die nog volgen voordat ik weer op Curaçao zal wonen. Ik zal dan de verandering beter aan kunnen, en een routine hebben opgebouwd die ik daar kan voortzetten gewoon om gelukkig te zijn. Wens me succes….

talenten

Waarom is het zo moeilijk om werk te vinden? Ik denk dat ik een mentaal probleem heb, waardoor ik niet met mijn talenten kan woekeren. Ik ben heel voorzichtig en bang om te falen, weet ook niet hoe ik mijn talenten moet presenteren. Maar dat heeft alles te maken met de Nederlandse cultuur en mijn opvoeding. Ik ben altijd heel beschermd opgevoed, met ongeloof van mijn ouders dat ik het ver zou kunnen schoppen. Ik moet dus weg uit Nederland om te ontsnappen aan dat karma.

Wat zijn mijn talenten? Ruimteljik denken, analyseren, structureren, schrijven, presenteren, visie ontwikkelen. Ik schrijf graag beleid, en help graag mee met het opzetten van een finacieringsmodel. In Nederland is dat allemaal heel ingewikkeld, omdat er zoveel organisaties zijn en zoveel mensen zich bezighouden met hetzelfde. Ik heb het overzicht niet, het overzicht dat ik zo hard nodig heb door mijn beschermde jeugd. Ik vind het fijn om de leiding te hebben over een klein geheel en Nederland is voor mij veel te ingewikkeld, ik snap er soms niks van. De stage die ik nu bijna heb geregeld, bij Breda-Netwerk, gaat me inzicht geven in maar een klein radertje in het netwerk van business clubs. Ik ben niet in staat om de grote lijne te schetsen waarin het netwerk past, alleen al omdat de directeur zelf niet zo denkt. Iedereen is alleen maar bezig om te netwerken, met elkaar te praten, lobbyen zonder een duidelijke visie op de samenleving. Er is geen betrokkenheid bj de samenleving als geheel, ook de politiek is heel versnipperd.

overzicht-strand

En nu komt de belangrijke rol van Curacao in mijn leven. In het ontwikkelen van een visie en beleid zijn heelheid en puurheid belangrijk, en dat is er op Curacao meer dan in Nederland. Op Curacao leef je meer incontact met de natuur dan in een gemiddelde stad in Nederland. In Nederland ervaar ik een permanente ruis die veroorzaakt wordt door overheidsbeleid dat tekortschiet, er zijn teveel wetten en regels die hun doel niet treffen. Mensen die daardoor gedesorienteerd zijn of domweg niet verder kijken dan hun eigen kleine beschermde wereldje. Nederland is een land waar je je moet beschermen tegen elkaar, op Curacao is meer ruimte voor persoonlijke vrijheid. Curacao kent de mogelijkheid om je eigen leven vorm te geven op basis van het hoogst noodzakelijke, alles ademt zuiverheid en energie. God is dichtbij, alles ademt Zijn aanwezigheid. In het westen hebben we de relatie met Hem verpest door de commercie, verkeer en media. In Curacao is rust en eenvoud, die ervoor zal zorgen dat ik mooie relaties opbouw met mensen daar, mensen die ik nog ken van vroeger en nieuwe contacten. Valkuilen zijn er ook: drank en mannen, maar daarover later meer. Uit mijn nieuwe, zuivere contacten zal op tijd een nieuwe werkrelatie ontstaan die ervoor zal zorgen dat ik op Curacao kan blijven, daarvan ben ik overtuigd. Amen.

verhuizing

vespa-ape-verhuisautoWaar ik het meest tegenop zie, is de feitelijke verhuizing. Ik ben al weken aan het piekeren over de  juiste volgorde van de dingen en wat dat allemaal gaat kosten. Want ik moet een sluitend verhaal overleggen aan mijn bewindvoerder om voldoende geld te krijgen voor alles. Het eerste idee, om alles te verkopen en op Curaçao alles nieuw te kopen, zoals ik heb gedaan met de verhuizing naar Nederland, is niet geschikt. Uit de erfenis heb ik namelijk ook een paar mooie stukken gekregen, stukken met een verhaal en een verleden en die wil ik bij me houden. Dus verhuis ik nu mijn hele inboedel. Koelkast en wasmachine natuurlijk niet, hoewel ik moet eens navragen hoeveel huizen op Curaçao tegenwoordig 220V als de standaard hebben. Anders wordt het Marktplaats. Maar wanneer laat ik alles ophalen? Als ik een leeg huis heb, moet ik onderdak hebben elders. Het beste is om zo snel mogelijk naar Curaçao te vertrekken, een week in een hotel te bivakkeren om een huis te huren. Dan koop ik een extra bed dat ik toch nodig heb voor de jongens, koop een nieuwe koelkast, en kampeer in mijn eigen huis tot de inboedel er is. Ja, dat is het beste! Maar waarschijnlijk moet ik in Breda ook nog het behang van de muur halen en een muurschildering….dat moet dan voordat de inboedel wordt opgehaald….pfff snap je dat ik er tegenop zie?! Het lijkt wel alsof ik nu alles veel intenser beleef dan destijds op Curaçao, toen leefde ik op de automatische piloot omdat ik financieel zo klem zat. Mijn zintuigen hebben overuren gedraaid, met een psychose in Nederland tot gevolg. Het is goed dat het bewind mij nu dwingt om alles goed te plannen en te overdenken, daardoor is de kans groter dat alles goed gaat. Misschien is het toch beter als ik in Breda nog een logeeradresje vind voor een paar dagen om die woning goed op te leveren. En ik weet gelukkig ook al aan wie ik dat kan vragen. Het komt goed.

werkervaring

DELVA-Landscape-Architects-Red-Concepts-Space-and-matter-Triple-O-Campus-AV-huis-Steven-Delva-Landschapsarchitect-Breda-Amsterdam-Zonnebeke-gent2

Vandaag heb ik mijn eerste stap gezet voor mijn terugkeer naar Curaçao. Nou ja de eerste, eigenlijk is die al een paar weken geleden genomen toen ik een vrouw sprak na afloop van een kerkdienst. Ik vertelde in het kort mijn verhaal, en zij merkte op: waarom ga je dan niet terug naar Curacao? En ze had gelijk, besefte ik later op de dag. Nu ik binnenkort kan beschikken over mijn erfenis, heb ik middelen om mij daar voor een paar jaar te vestigen, en de tijd te nemen om daar te zoeken naar betaald werk. Als het in drie jaar niet lukt, dan kan ik nog op tijd terug naar Nederland om me daar weer te vestigen. Maar dat is mijn ‘worst case scenario’.

Vandaag wel de echte eerste stap, want ik heb een gesprek gehad met Pieter Verbrugge over een ervaringsstage. We hebben een mooi plan gemaakt: ik werk 6 maanden voor hem aan acquisitie en een projectplan voor een Business Meeting Point op het station van Breda. Acquisitie gaat over het werven van nieuwe bedrijven die betaald lid worden van ons netwerk met bepaalde voordelen. Zo leer ik meer over de verdienmodellen die belangrijk zijn in de kleinschalige zakenwereld van Breda. Het BMP moet het nieuwe kantoor worden van Breda Netwerk, met zakelijke diensten voor het netwerk en haar zakenpartners die met de trein langs Breda komen.

Waarom is dit een begin van mijn terugkeer? Als ik weer op Curacao ben, kan ik onbezoldigd gaan werken voor Fundashon Nieuw Nederland, een stichting die zich inzet voor de ontwikkeling van de achterstandswijk Nieuw-Nederland. Fondsen werven en projectplannen schrijven wordt daar mijn taak. Omdat Breda qua schaal vergelijkbaar is met Curacao kan ik de modellen van hier gebruiken voor daar. Bovendien leer ik in de acquisitie veel over social media, en dat zullen we ook op Curacao meer moeten inzetten.

De onzekere factor op dit moment is ATEA, de begeleidingsinstantie voor mensen in de bijstand. Omdat ik op 7 maart mijn erfenis ontvang, en uit de bijstand wordt gezet, is het niet zeker dat ik een contract voor de stage kan afsluiten via ATEA. Pieter vindt het geen probleem om mij desnoods als vrijwilliger in te zetten, maar twijfelt wel over de noodzakelijke verzekering. Regeltjes en bureaucratie dus, waardoor alles onzeker blijft. Dit stukje typisch Nederland moet ik eerst nog overwinnen om mij rustig te kunnen voorbereiden op mijn terugkeer dit jaar, als alles gaat zoals ik wil, zal dat in oktober zijn.