O o Den Haag

Vandaag ben ik op reis. Ik heb een missie, een belangrijke missie. Ik heb een brief op zak voor minister Plasterk, ik bied hem mij diensten aan als adviseur Koninkrijksrelaties. Een originele brief , die wel zal opvallen, en dan moet ik het geluk hebben dat een ambtenaar zoiets leuk vindt. Ik moet geluk hebben dat er precies op die dag zal worden gesproken over de noodzaak om iemand aan trekken, over de noodzaak om een urgent probleem op te lossen op Curacao. Al deze factoren zijn voor mij een vraag, de kans is klein, natuurlijk weet ik dat. Maar Allah geeft mij signalen: de trein reed niet verder dan Hollands Spoor, zodat ik door de Wagenstraat naar het centrum moet lopen. Ik zie allerlei culturen om mij heen, o wat is Den Haag toch een heerlijke internationale stad. Ik heb de opdracht in het leven om culturen te verenigen, lijkt hij mij te willen zeggen. Een winkel in islamitsiche kleding, met een pittige verkoopster en ontwerpster, helemaal in het zwart maar met haar Marokkaanse babbel klaar. Waarom ik een winkel wil beginnen in Marokkaanse spullen, vraagt ze? Dat is persoonlijk, zeg ik, en ze bgrijpt het.

De wereld zit vol geheimen, mensen die elkaar niet begrijpen. Dat denkt politiek Den Haag. En daarom zijn er vertalers nodig, mensen die andere kunnen aanvoelen en respecteren. Zo iemand ben ik, ik kan bruggen slaan tussen Nederland en de Antillen, tussen Nederland en Curacao om ervoor te zorgen dat beide landen erop vooruitgaan. Ik wil aansturen op samenwerking, het vergroten van de inkomsten op de eilanden door goede marketing plannen, die ik al jaren in mijn hoofd heb, en waar ik de minister mee kan helpen.

Plasterk komt altijd onzeker over, maar tegelijkertijd ook als een man met gevoel. Hij is klein, hij is netjes, hij is ambitieus en zeker over zijn missie. Zo iemand wil ik wel als baas. Nu eerst maar eens even lunchen, zodat ik met een volle maag en een goede stemming die belangrijke brief persoonlijk kan gaan afgeven. Turfmarkt 147, ik was er eens voor een lezing van een bevriende architect. Zoveel mensen om mij heen die succes hebben, het moet mij toch ook een keer lukken? Dit is de dag dat het allemaal begint, zo komt het te staan in de annalen van mijn partij. In het boek over mij leven, in de kranten en de tijdschriften. Ja, ik durf dit te zeggen want ik weet dat Allah mij leidt. Godsdienstwaanzin? Nee, vertrouwen in de schepping, het mooiste kado dat wij ooit van hem hebben gehad. Ik ben er onderdeel van, u ook, vertrouw op uw intuitie en creativiteit en alles komt op zijn pootjes terecht.

Advertenties

Vertrouwen

Net gekeken naar de film Fifty Shades of Grey. Veel geleerd over vertrouwen en het verschil tussen goed en kwaad. Ik begin er niet aan, vastbinden en zweepjes, de film laat zien dat er dan wat mis is met de dominante partner. Jeugdtrauma bijvoorbeeld, verwaarlozing, minderwaardigheidscomplex. Dat geldt ook voor de onderdanige, totdat die doorkrijgt dat hij wordt misbruikt. Ik herkende me zelf helemaal in de film, ik heb me laten pijnigen omdat ik zo graag beroemd wil zijn, zo graag wil helpen en bedankt worden. Niet voor niks hebben de laatste week tevreden mensen mijn pad gekruist. Je opsluiten in een veilige wereld is de beste keuze. Dan kun je ook genieten, dan kun je ook iets betekenen voor anderen. Niet voorbij lopen aan eenvoudige mensen, waarderen wat ze je kunnen leren. Waar ik wel vertrouwen in heb: de gemeentelijke politiek. Ik moet niet meer zo groot denken, aandacht schenken aan de burgers in Breda, dan kan ik iets voor ze betekenen. En Marokkanen? Zolang ze op straat leven, zijn ze niet te vertrouwen.

schulden opbouwen

Er zijn postorderbedrijven die spullen verkopen op afbetaling. Mensen willen spullen hebben, want daartoe worden ze aangezet via de televisie. Wat doen ze? Als ze hun salaris binnen hebben, gaan ze winkelen. Het eerste geld mag je verbrassen, zei mijn moeder altijd. We hadden altijd te eten en waren netjes gekleed, mijn moeder kon goed omgaan met geld. Er zijn mensen die dat verbrassen een beetje letterlijk nemen, en alles kopen waar ze zin in hebben. Later verkopen ze het weer via marktplaats, als ze cash nodig hebben. Rollend geld, daar houd ik van. Helaas worden deze mensen vaak gecontroleerd. Door de sociale dienst, door Jeugdzorg. En dan worden hun kinderen ondergebracht bij pleeggezinnen, omdat ze soms geen geld hebben om te eten. Nogal een harde straf, vind u niet? Mensen willen dan alleen maar nog meer spullen kopen, om het verdriet te vergeten. Ze blijven maar slecht presteren inde  ogen van de instanties, er komt geen einde aan. Nederland heeft een schuldhulpprogramma nodig om deze gezinnen te herenigen. Een duur woord voor kwijtschelding….zodat ze met een schone lei kunnen beginnen. En dan gaat het weer mis, want kopen zit in het systeem van die mensen. Sinterklaas spelen doen ze graag, en dat is toch eigenlijk ook heel mooi…..o wat zou ik willen dat alles gratis was, dat je gewoon kon pakken wat je nodig had, zonder straffen. Geld is de duivel, zonder geld een veel mooiere wereld waarin mensen worden gewaardeerd om wie ze zijn. De gierigen zouden worden afgestraft in plaats van beloond, want dat blijken dan ineens heel onaardige mensen, zoals Scrooge in het kerstverhaal. Waren we allemaal maar wat vrijgeviger, de economie zou er van opknappen! Economie ja, een economie zonder geld, maar alleen het ruilen van goederen en diensten…..voorlopig moeten we creatief zijn om aan geld te komen, kopen en verkopen, handig zijn, onderhandelen….eigenlijk ook wel een leuk spel om te spelen. Ik vermaak met prima!

Autisten

Structuur aanbrengen is iets wat autisten doen. Maar autisten houden ook van chaos….waarin zij dan zelf een orde scheppen waar niemand iets van begrijpt. Chaos in je omgeving is chaos in je hoofd. Wij hebben de wereld zo in elkaar getimmerd dat autisten er niks meer van begrijpen. In hun hoofd spelen zij met getallen, namen, kleuren om er orde in aan te brengen. Als autisten een structuur krijgen aangereikt door een ander, worden ze stil…..wat mooi! En ze gaan erover fantaseren, zien zichzelf als een poppetje dat binnen die structuur kan gaan spelen. Want dat willen autisten, zij willen spelen in een grote speeltuin. Hun speeltuin is het paradijs, een wereld waarin er geen regeltjes zijn, maar alleen mooie dingen. Daarom verzamelen zij graag: doosjes, papiertjes, sleutels, kettinkjes, mooie prulletjes. Zo scheppen zij hun eigen veilige wereld.

Voor autisten is de gemeenschap ook een structuur: mannetjes en vrouwtjes, rijk, arm, dik, dun…..zij ordenen alles. Kunnen we wat aan hebben, aan die autisten. Zij kunnen je precies vertellen wie je wel kunt vertrouwen en wie niet, want zij hebben hun hele leven al moeten overleven op hun intuïtie.

Geld is de enige duivel voor hen. Een systeem dat zogenaamd neutraal is, maar wat door mensen wordt gebruikt om scheidingen aan te brengen in het paradijs. Grenzen, verschillen, valse beloftes en oneerlijk afspraken. Autisten voelen zich tekort gedaan als hen niet wordt gegund om zelf hun geld te beheren, zij worden stil, hard en autoritair. Onhandelbaar, geen pilletje tegen bestand. Bevrijd deze eerlijke, mooie mensen door hen zelf de regie te geven over het goud, de mooiste bezitting van onze schepping en hij verricht er wonderen mee!

Echte seks

Waarom wil de wetenschap dat we drie maanden wachten met neuken als we een leuke partner ontmoeten? Dan is de spanning er helemaal af, dan weet je niks meer om over te praten, dan is het moment-supreme voorbij. Drie maanden moet je wachten na je laatste seksuele contact voordat je een test kunt doen die kan aantonen of je aids hebt opgelopen in je laatste vrijbeurt. Stel je nou eens voor dat we dit allemaal serieus zouden nemen. Allereerst heb je zelf drie maanden geen seks, doe je een test, en ben je clean. Je gaat een avondje stappen, je ontmoet een lekker persoon en je wilt diezelfde avond graag het bed met hem delen. Of met haar. Dan zijn daar natuurlijk condooms, zelfs flinterdunne. Maar die kunnen breken, die kunnen lekken, die kunnen eraf schuiven tijdens de daad. En heeft u weleens gepijpt met een condoom? Net of je een pvc-pijp in de mond stopt, bah! Neuken zonder condoom is mijn motto, want je kunt het spel veel subtieler opbouwen….. Eens, voor een simpele op en neer beweging zijn condooms heel handig, vandaar waarschijnlijk populair onder homo’s en Marokkanen. Maar een echte vrijpartij begint bij de lippen, zakt langzaam naar de nek, voelt handen tussen de benen, ontkleed langzaam de zachte delen…..een echte vrijpartij laat zich niet onderbreken voor het aankleden van de penis! Als je in de regen fietst trek je ook niet halverwege de bui je regenjas aan. Dan laat je je lekker natregenen, en droogt thuis je kleren aan de kachel. Aids is geen geintje, dat weet ik ook wel, maar tegenwoordig ga je er niet meer aan dood, het tast alleen je immuumsysteem aan. Gezonde mannen en vrouwen hebben een top-immuumsysteem, die kunnen vrijen zonder regenjas. Die drogen op bij de kachel en blijven even mooi als tevoren. Aids is een angstziekte, die je krijgt als je risico’s neemt die je eigen grenzen overschrijden.Mijn devies: kies je partner bewust, niet in een dronken bui, niet in een boze bui, ruik, proef en voel goed voordat je overgaat tot de daad. Volg je intuïtie en je krijgt geen aids. Dokters, amateurs of professioneel, graag uw reactie!

Chaos

Veel spullen, wat hebben we met elkaar veel spullen. Ik houd van ordenen, ik houd van netjes.Sommige mensen hebben een bepaalde mate van chaos nodig om te kunnen functioneren. Zij scheppen daarin dan weer hun eigen orde, dat is het bijzondere. Wat is orde en wat is chaos, wie beoordeelt dat eigenlijk? Er zijn mensen die denken dat ze dat kunnen, nee zelfs dat ze dat MOETEN, om een redder in nood te zijn. Die mensen heten psychiaters. Ze kijken naar de mate van chaos in je hoofd om te zeggen waar het aan ontbreekt. Maar ze kijken ook naar je huis, en daar gaat het verkeerd. Als je huis op orde is, denken ze toch te kunnen vermoeden dat het een chaos is in  je hoofd. Dat noemen we in gewone mensentaal: spijkers op laag water zoeken. Een persoon met een opgeruimd huis heeft ook een opgeruimd hoofd. Ja, ik ga zelfs verder. Iemand met een rommelig huis kan daarin zelfs orde hebben geschapen. Wat is rommel en wat is chaos? Wie beoordeelt zoiets? Gaat dat niet over privacy? Psychiaters neuzen in andermans leven omdat ze nieuwsgierig zijn. Nieuwsgierige aagjes, die eigenlijk heel graag willen weten waarom andere mensen zo creatief zijn en zo spiritueel.Ze zoeken een alternatief voor hun geloof, de DSM. Tenminste, dat vermoed ik met mijn opgeruimde huis. Ja, ik ben  opgeruimd en draag niemand een kwaad hart toe. Ik geef iedereen een kans om zichzelf te zijn, zelfs de psychiaters. Opruimen die boel orde scheppen in de chaos en lekker uit mijn priveleven blijven….