Geen twijfel meer

Vandaag start ik met een trainingsprogramma waarmee ik aan de psychiater en aan iedereen die voor medicatie is, kan laten zien dat er een alternatief is. Het is meer dan een trainingsprogramma, ook mijn voeding pakken we aan en een stukje spiritualiteit. Allereerst ga ik mijn bioritme veranderen. Ik slaap teveel omdat ik me verveel als ik vroeg uit bed ga. Dat lossen we op door een ochtendwandeling, en de wekelijkse krantjes lezen. Goed voor mijn politieke ambitie, goed om je eigen stad goed te kennen. Eten wordt ook al aangepast: geen koolhydraten, geen zuivel, geen suiker. Veel water drinken, veel fruit en groente eten.

Klinkt dit allemaal te ambitieus? We zullen het zien. Ik wil mijn buikje kwijt en energie om dingen aan te pakken. Misschien ga ik weer meer dingen zien als ik mijn leven bijschaaf, dichterbij mezelf kom…..ach ja, als je op zo’n dieptepunt zit als ik – maatschappelijk dan – kan het alleen maar beter. Dus dit programma is voor mij: baat het niet dat schaadt het niet. Maar stiekem hoop ik dat ik helemaal van mijn pillen af mag, als ik het echt allemaal goed vol houdt.

Twijfel

Toen ik in december werd opgenomen door de crisisdienst, ging het vooral om medicatie. Ze wilden dat ik weer aan de pillen ging, omdat ik doordraafde in mijn ideeen. Ik heb toen meegewerkt, omdat ik wist dat pillen niks met me deden. Ik had het laatste half jaar af en toe nog lithium geslikt en had daar niks van gemerkt.

Nog steeds roep ik heel stoer dat pillen geen effect op me hebben, maar toch heb ik twijfels bij mijn gevoel. Het leven is namelijk allemaal zo vlak. Ik draai netjes mijn schema af en wacht op betere tijden. Stel je voor dat het wel aan de pillen ligt, en niet aan het toeval? Dan moet ik een plan maken om van die pillen af te komen!

O wat haat ik deze strijd! Ik weet wat goed voor me is, en de psychiater geeft me geen ruimte. Wachten. alsmaar wachten, tot de volgende afspraak met de psychiater. Waar ik dan kan aangeven hoe ik me voel, en hij bepaalt of het al wat minder kan. Hij weet dat ik van de pillen af wil en is daarom extra voorzichtig.

Ondertussen probeer ik een bliksemafleider te vinden in mijn lichamelijk gezondheid. Als ik goed let op mijn eten en regelmatig beweeg, dan is dat goed voor mijn stemming en goed om de psychiater er van te overtuigen dat ik in balans ben.

Mensen, snappen jullie mijn strijd? Ik voel me zo alleen, dit is een puzzel die ik alleen zelf kan oplossen.

Mijn autootje

Als ik naar hem toe loop, moet ik al glimlachen. Ik aai een keer over het dak en voel me blij. Check nog even het nummerbord, ja hij is het. Mijn kleine gele autootje, ik heb weer zin om te rijden. Want rijden is voor mij meditatie, in mijn autootje voel ik mij zen. Ik heb zo mijn rituelen, die ervoor zorgen dat we ons allebei goed voelen. Ik draai de sleutel om en het slot klikt open. Mijn tas gooi ik op de bijrijdersstoel en ga zitten. He, lekker. Goedemorgen schatje, gaan we weer rijden vandaag? Het dashboard krijgt een kusje en ik check of de spiegels goed staan. Het sleutel in het contact, maar nog niet omdraaien. Mijn autootje heeft een zwakke accu, dus het wordt weer een kickstart. Mijn autootje heeft pit! Met de ronkende motor schuif ik het raampje wat omlaag. Genoeg benzine? Ja!  Heerlijk weer ook vandaag, dat wordt weer genieten….en zo ga ik de weg op, met mijn autootje als tweede jas, die mij zit als gegoten. Op deze manier kan ik het verkeer wel aan, ook al heb ik geen rijbewijs, ook al ben ik niet verzekerd….luister: ik ben zelfverzekerd! Ik weet zeker dat het op de weg geen puinhoop zou worden als iedereen op mijn manier in zijn auto stapt. Rustig, alert, genieten. Geen politieagenten meer nodig, geen controles meer nodig, geen rijbewijzen meer nodig geen papieren, geen checks, geen NSB.
Helaas werden we verlinkt, mijn autootje en ik. Hij is gekeurd en had blijkbaar teveel stress. Voelde hij aan wat ons boven het hoofd hing? Hoge kosten aan de auto, kan ik niet betalen. Mijn autootje moest naar de sloop. Weg is mijn droom, weg is mijn meditatie, weg, weg, weg, opgegeten door het systeem.