Twijfel

Toen ik in december werd opgenomen door de crisisdienst, ging het vooral om medicatie. Ze wilden dat ik weer aan de pillen ging, omdat ik doordraafde in mijn ideeen. Ik heb toen meegewerkt, omdat ik wist dat pillen niks met me deden. Ik had het laatste half jaar af en toe nog lithium geslikt en had daar niks van gemerkt.

Nog steeds roep ik heel stoer dat pillen geen effect op me hebben, maar toch heb ik twijfels bij mijn gevoel. Het leven is namelijk allemaal zo vlak. Ik draai netjes mijn schema af en wacht op betere tijden. Stel je voor dat het wel aan de pillen ligt, en niet aan het toeval? Dan moet ik een plan maken om van die pillen af te komen!

O wat haat ik deze strijd! Ik weet wat goed voor me is, en de psychiater geeft me geen ruimte. Wachten. alsmaar wachten, tot de volgende afspraak met de psychiater. Waar ik dan kan aangeven hoe ik me voel, en hij bepaalt of het al wat minder kan. Hij weet dat ik van de pillen af wil en is daarom extra voorzichtig.

Ondertussen probeer ik een bliksemafleider te vinden in mijn lichamelijk gezondheid. Als ik goed let op mijn eten en regelmatig beweeg, dan is dat goed voor mijn stemming en goed om de psychiater er van te overtuigen dat ik in balans ben.

Mensen, snappen jullie mijn strijd? Ik voel me zo alleen, dit is een puzzel die ik alleen zelf kan oplossen.

Advertenties

2 thoughts on “Twijfel

  1. Hey, ik als bi polaire heb ook een jarenlange strijd geleverd om weer in balans te komen. Ben heel lang anti pillen geweest, vooral omdat ik er veel slechte ervaringen mee heb gehad. Wat ik wel weet is dat ik lithium nooit meer in mn systeem wil. Werd er, net zoals jij, helemaal vlak van. Ging als een emotionele zombie door het leven. Bovendien is het ook nog eens heel slecht voor je organen op lange termijn. Mijn advies is dan ook, zo snel mogelijk afbouwen, en een beter alternatief proberen. De psychiater is niet de baas. Jij bepaalt wat je wel en niet wilt. Ikzelf slik nu al zon 2,5 jaar depakine, zonder noemenswaardige bijwerkingen, en het gaat sindsdien prima met me. Slik ook een klein beetje sertraline en seroquel, waar ik ook weinig last van heb. Voel me na jaren schommelen eindelijk weer mezelf. Kortom, er zijn zoveel verschillende medicijnen en combinaties mogelijk, en het is een kwestie van de goeie te vinden. Helaas kost dit wel tijd, omdat elk medicijn op en afgebouwd dient te worden. En wat ook belangrijk is, of je vertrouwen hebt in de kundigheid van je psychiater. Zo niet, heb je het recht een andere te eisen. Met mij is het uiteindelijk goed gekomen, so it can be done. Blijf daarin geloven, al weet ik uit eigen ervaring dat dit één van de moeilijkste dingen is, in deze situatie. Heel veel sterkte toegewenst.

    • Late reactie maar welgemeend. Zit ook weer dik aan de lithium. Ga nu eindelijk eens werk maken van de depakine zoals jij vertelt. Veel over gehoord, en ik ben nu al weken zo vlak, dat mijn psychiater moet luisteren. Verder ben ik maatschappelijk aan het experimenteren met werk zoeken. Bedankt voor je steun en lieve woorden. Groeten, marjory

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s