Verward

Ik weet even niet wat ik moet schrijven. Bij de GGz geweest vandaag. Ze gaan een verlenging aanvragen van de rechterlijke machtiging die ze hebben om mij te behandelen. Ze zijn bang dat ik ga stoppen met de behandeling of de medicatie als er geen dwang meer is en ik weet dat ze gelijk hebben. Dat betekent dat ik mijn focus moet verleggen. Ik moet ervoor zorgen dat ze vertrouwen krijgen in mij, ik moet uitspreken dat ik altijd het advies van de arts zal volgen, ook al wil ik graag zonder medicatie leven. Waarom eigenlijk? Misschien moet ik die wens ook gewoon laten varen. Ik heb er eigenlijk helemaal geen last van, van die pillen, ik neem nog genoeg initiatief, heb een leuk leven, voel me niet eenzaam en ben blij met mezelf. De reden om over te stappen op een andere leefstijl, is er eigenlijk niet meer. Pilvrij worden is geen optie, daarvoor ken ik mijn psychiater te goed. Ketose met pillen lijkt mij ook geen optie. Ik ga het maandag nog wel bespreken, misschien wil de arts er wel aan beginnen als we wat verder zijn. Wat vind ik het klote om zo heen en weer geslingerd te worden, dat ik niet meer zelf kan beschikken over mijn lichaam. Ik ben mijn autonomie kwijt en dat is echt erg vervelend.

Maar ach, misschien moet ik niet zo moeilijk doen, gewoon pilletjes slikken en net doen of er niks aan de hand is. Vinden jullie het gek dat ik me druk maak? Heb ik me gek laten maken door Wim met zijn leefstijl, zonder hem had ik nu niet zo in dubio gezeten……ik ga gewoon door waar ik was gebleven, lekker eten en drinken en genieten.

Advertenties

Even alles los…..

Maandag heb ik een gesprek met mijn psychiater, en aanstaande vrijdag met mijn behandelaar. Daar wil ik het ketogene dieet bespreken, plus het sporten. Maar voor nu heb ik even alles losgelaten….ik eet wat ik mijn koelkast heb en vul het aan met lekkere dingen: een zak snoep weggekaand, chocolade gekocht, en een bus slagroom. Vla! Noten, rode wijn, het is echt genieten sinds gisteren. Hoe is het mogelijk dat ik dit weekend nog zo mijn best deed om te eten zonder koolhydraten en nu weer alles losgooi? Ergens voel ik mij eenzaam in mijn strijd, het is een soort troosteten. En Wim heeft me natuurlijk losgelaten. En toch ik voel mij eigenlijk prima, opgewekt. Verwarrend allemaal, wat is wijsheid?

Maar ergens vind ik het jammer dat het niet is gelukt. Ik ben me daarom aan het voorbereiden om weer opnieuw te starten vanaf dinsdag, na mijn gesprek. Ik verzamel recepten, maak een weekschema voor mijn voeding en voor het bewegen. Ik visualiseer de schema’s, zodat ik uit mijn hoofd kan leven. De doelen vind ik namelijk nog steeds fantastisch: zonder medicatie en toch in balans, fit zijn als mijn kinderen hier zijn, trainen met de breakdancers die ik ken. En last but not least: het veranderen van de wereld van andere bipolairen, door te laten zien wat je kunt bereiken met andere voeding en meer bewegen. Fitte Marjory, die elke dag in beweging is, in plaats van uren op de bank te liggen zonder bezigheden. Als ik het volgende week niet red met mijn schema, dan stop ik ook met deze blogs want dan leidt het nergens meer toe.

Ik hoop dat jullie me nu nog wel volgen en mij een hart onder de riem kunnen steken. Kom op, even doorzetten, je bent een sterke vrouw, je verdient het om te slagen…..dat soort dingen. Ik zeg het bij deze alvast tegen mijzelf.

Ha!

Wat een ontdekking vandaag! Ik eet en drink gewoon wanneer en waar ik daar zin in heb. Maar vandaag heb ik ook geleerd hoe je daarin goede keuzes kunt maken. Ervoor kunt zorgen dat je echt ergens zin in hebt, en niet eten om te eten. Genieten van alles wat er door je mond gaat, de smaak proeven, de tekstuur. Zo at ik vandaag een gepocheerd stukje zalm, snoeptomaatjes, noten en een glaasje rode wijn. Heerlijk! Ik heb schijt aan alle dieten, ik weet wat ik wil. Ik heb geen ketose nodig om gelukkig te zijn, ik accepteer het feit dat ik pillen slik, ik voel me toch goed?!

Afgelopen week heb ik geleerd kritisch te kijken naar voeding en bewegen, en ik zal de lessen ook zeker onthouden. Ik MOET niks, ik MAG alles, zolang het maar iets toevoegt aan je kwaliteit van leven. Genieten van alles. Dit ben ik de afgelopen dagen beter gaan begrijpen, gaan aanvoelen. Ik leef nu zoals ik leefde net voor ik werd opgenomen, op gevoel….heerlijk!

Wat nog wel speelt, is gebrek aan structurele bezigheden. Als je een dag lang op de bank ligt, ben je niet aan het genieten. Dan krijg je wel eens sombere gevoelens, en dat is echt kut. Gelukkig wordt mijn gemoed hooggehouden door een aantal dingen: mijn aandeel in Gemeentebelangen Breda, lokale politieke partij.Gisterenavond hadden we een vergadering, ik heb de opdracht gekregen om een voorstel te doen voor een workshop over de standpunten van de partij! Wow, wat was ik blij, dit is echt een mooie manier om invloed uit te oefenen op de ideologie, mijn belangrijkste reden om mee te doen.

En vandaag ben ik met collega’s van For You op bezoek gegaan bij SMO/Fameus. Op zoek naar toekomstmogelijkheden, want For You wordt verkocht. Ik wil graag een theaterworkshop gaan doen, en mijn collega dacht aan een brainstormsessie over je toekomst, strijd tegen de verveling…..op mijn lijf geschreven dus daar ga ik ook over nadenken, iets schrijven om haar te inspireren.

En zo blijven we van de straat! Lekker eten, lekker drinken, soms een wandeling en op tijd uit bed. Dat blijft een puntje om aan te werken, want als ik in mijn bed blijf liggen, voel ik mij niet happy. Ochtenddipje. Och, ik zal niet de enige zijn, is dat nou bipolair!?

 

zwaar

Nou mensen, het was vandaag maandag! Mijn hele hoofd ligt overhoop omdat ik het vanochtend niet op kon brengen om op te staan om half 8, maar pas om half 9. En toen lukte het mij niet om mijn rondje te rennen, na een half stoepje ging ik al over op wandelen. Grote ronde gewandeld. Eenmaal thuis probeerde ik het nog een keer, ging iets beter, maar weer het rondje niet afgemaakt.

Ontbeten met cruesli, had ik gewoon zin in. Boodschapjes gedaan, duur! Al die spullen zonder koolhydraten kosten veel geld, doet pijn, auw! Mijn thuisstudie journalistiek is ook zwaar, ik kan me moeilijk concentreren. Het is ook saai zo in je eentje, het huiswerk moet je zelfs zelf corrigeren! Tussen de middag een tosti gemaakt, maar het ijzer werkte niet….is dat een teken? Ik heb hem gewoon in een pannetje gemikt. Even zitten breien, dat brengt mij altijd rust. En de raderen beginnen dan te draaien: hou ik het vol, waarom doe ik het eigenlijk…..ik wil de wereld toch veranderen?! Maar ik heb nog een klap moeten verdragen, coach Wim is een week niet bereikbaar. Toen het hem duidelijk werd dat ik geen relatie met hem wil, haakte hij zo goed als af. Hij wil op zoek naar een vrouw die wel met hem een stelletje wil worden en dan kan hij niet meer bij mij langskomen. Ik vind het zeer onprofessioneel, ik ben al vanaf het begin duidelijk geweest dat ik meerdere mannen zie. Ik wilde van mijn succesverhaal promotiemateriaal maken voor zijn eigen praktijk, maar daar is hij blijkbaar nog niet aan toe. Ach ik had het moeten vermoeden, toen ik hoorde dat hij is gescheiden van zijn vrouw, maar nog wel met haar samenleeft. Dubieuze situatie.

Maar nu moet ik helemaal zelf bepalen of ik geloof in het programma, in ketose, in het nut voor mezelf. Want ik wil niet alleen beroemd worden, maar ook een leuk leven leiden. Ja, ik wil vroeger opstaan, ja, ik wil mijn buikje kwijt, ja, ik wil minder roken. Maar hoe ik dat allemaal combineer……? Vanaf nu ga ik gewoon lekker op mijn manier toeleven naar de afspraak met de psychiater, en uitvragen wat hij vindt van het ketogene dieet. We zullen wel zien hoeveel ik deze week drink, rook, in bed blijf liggen, en hoe ik me daarbij voel. Ik moet wel zeggen dat ik me vanmiddag heel erg top voelde bij For You, maar dat kwam misschien ook door de bevrijdende gedachten om even niet ketogeen te hoeven leven.

Wim, je hebt pech, je hebt me losgelaten en nu ben je me helemaal kwijt. Ik wilde nog graag receptjes van je, structuur in mijn eetpatroon. Nu gaan we wel zien hoe het loopt. Als ik het weer oppik volgende week, stuur ik je wel een appje.

Temptations…

Vandaag zat ik een filosofiebijeenkomst met schalen speculaasjes voor mijn neus. Die heb ik dus helaas niet kunnen weerstaan, terwijl ik ’s ochtends wel de koekjes bij de koffie had genegeerd in de kantine van het zwembad. Maar dat komt natuurlijk omdat ik een goede indruk wilde maken op mijn date. Ja, helaas werd het alleen maar koffie na het zwemmen van onze baantjes, maar donderdag pakken we echt een middag en een avond. Sauna! Lekker niet voor niks geschoren gisteren. Natuurlijk was het wel een domper toen hij zei dat het etentje vanavond niet kon doorgaan – familiefeestje – maar je moet in zo’n beginfase niet te moeilijk doen. Het is echt een leuke man, die E.D. te B, wel een tikkeltje aan de oude kant, maar dat compenseert dan weer voor de jonge jongens die ik vanavond over de vloer krijg. Gezellig kletsen met een glaasje water, ik wil weleens uitproberen of de sfeer er echt anders van wordt. Misschien is al dat gezuip wel nergens voor nodig…..

En even voor de record: vanochtend weer even tien minuten hard gelopen en later veertig baantjes gezwommen, wat ik altijd doe op zondag. Maar wat het meest tegenviel, was de tabata-oefening van vandaag: opdrukken. Dat kan ik dus echt niet he, ik nam al de gemakkelijke positie waarbij je op je knieën zakt, en nog had ik vet veel spierpijn na afloop. Dit wordt echt hard werken, wil ik in juli met de B-boys gaan breakdancen…..ja daarvan heb ik mijn doel gemaakt, dansen integreren in de aanpak. Ik ga ook elke woensdag salsadansen, ik wil goed worden! En zo ontrolt zich een heel mooi plan, waarmee ik kan aantonen dat je met of zonder pillen je eigen leven kunt leiden. Die pillen doen me ECHT niks, het gaat erom hoe je omgaat met je gevoelens en je tijd, en daarover blij je te allen tijde echt zelf de baas! Maar natuurlijk wordt de psychiater wel een beetje belachelijk gemaakt als hij nog steeds pillen voorschrijft voor iemand die zijn leven helemaal op orde heeft…..zou hij willen dat ik een gepland bestaan leidt? Brrrr…..! De gedachte aan de psychiater geeft me soms nog wel de rillingen, hij heeft tenslotte de status en de vrijheid om iets van mijn leven te vinden, en pillen voor te schrijven. Ik wil schijt hebben aan deze gedachte, die een strijd is om macht. Ik wil hem de kans bieden om mee te kijken in mijn proces, heel open en eerlijk, zodat hij er onbedoeld toch wat van oppikt.  En mij misschien wat meer vrijheid gunt……Het label wil ik best blijven dragen, maar als het even kan wil ik wel van de pillen af omdat het rotzooi is. Wordt vervolgd, afspraak met psychiater is op 15 mei.

Wow!

Jullie hebben me gered! Omdat ik mezelf heb beloofd dat ik in deze columns eerlijk zou zijn, en omdat ik net bijna een extra sigaretje wilde bietsen uit mijn dichtgeplakte pakje. Nee, daar zou ik me voor schamen, dacht ik toen, en heb het pakje beneden in de berging gelegd, naast de fles rode wijn die ik ook niet meer mag aanraken. Wel heerlijk om die twee daar te hebben voor als er reden is voor een feestje.

Coach Wim is streng. Eerst twee weken niet roken, twee weken op dieet, twee weken tabata-oefeningen, twee weken op tijd uit bed….voordat ik een proefles mag nemen voor crossfit. Vreemd genoeg heeft dat op mij een effect gehad, want de echte ‘wow’ zit in het bewegen van vandaag. Ik heb 4 keer gesport! Eerst mijn tabata-oefeningen gedaan, voor de eerste keer: https://www.youtube.com/watch?v=44hnBFJ59Bs&t=139s. Ik heb het vast niet helemaal goed gedaan, maar ik probeer het gewoon. Toen ben ik een uur gaan wandelen met mijn groepje van zaterdagochtend, dat was dus ook gezellig kletsen en koffie drinken.

En toen gebeurde het. Ik voelde me actief, wilde wat doen zo rond het middaguur……ik voelde ineens dat ik zin had om hard te gaan lopen! Ik heb mijn legging aangetrokken, mijn sportschoenen, direct vertrokken en in 1 keer mijn hele rondje gedaan! Ik hield het vol omdat ik de hele tijd tegen mezelf zei: dit kan ik, dit kan ik….Ik denk dan allemaal aan leuke dingen die mij nog zullen overkomen, de grote toekomst die ik voor mij heb als ik dit volbreng. Misschien worden we wel beroemd met deze manier van samenwerken tussen Wim en mij! Thuis bleek dat het rondje maar 10 minuten duurde, haha, maar toch voelde het erg goed. Dit is wat Wim bedoelt, trots zijn op jezelf. Dus dat gaan we morgen weer doen!

Mijn vierde sportmoment was in de middag, nadat ik wat boodschapjes had gedaan. De middag was nog lang en het weer goed, en toen heb ik besloten om naar het bos te wandelen. Was heerlijk daar, en ik krijg ook goede ideeën als ik zo vrij wandel. Voor de politieke partij waarmee ik me tegenwoordig inlaat (Gemeentebelangen Breda) of voor mezelf. Ik heb bedacht dat ik eerst ga crossfitten en dan in juli helemaal afgetraind ga trainen met een groep breakdancers. Langzaam in die dansscene terechtkomen, en samen leuke dingen doen. Wat een heerlijk vooruitzicht, een goede reden om te trainen!

Gezond drankje gedaan bij Huis den Deijl, genieten! Ik heb mezelf echt een fijne dag gegund, ook lekkere bodylotion gekocht van Weleda plus spullen om me te ontharen. Eindelijk is het zover, het moet er allemaal af, ik heb er zo tegenop gezien, is geen gemakkelijk klusje. Maar dan ben ik klaar voor de sauna, klaar voor een salsafeest, klaar voor een lekkere vrijpartij. Kan zomaar ineens gebeuren! Want ik heb morgen een date, ha! Nieuwsgierig met wie? Lees morgen maar verder….

Tot morgen…..

Het komt goed….langzaam

Wéér laat uit bed! Wat is het moeilijk om dat patroon te doorbreken. Als ik ’s ochtends wakker word, is er gewoon nik som voor op te staan. Wim is er van overtuigd dat die energie weer terugkomt als ik mijn dieet aanpas. En dat doe ik, in kleine stapjes, langzaam. De slagroom is op, ik had de verkeerde gekocht, die met suiker. Ik heb ontbeten met cruesli, ook verkeerd. Maar daarna ging het goed. Een bakje noten gekocht tegen de snelle honger, en een lekkere salade gemaakt met kip en courgette, en arabische kruiden met yoghurtdressing.

O ja, 1 rebelse actie: pakje sigaretten! Ik heb er twee uitgehaald voor elke dag in het weekend, en heb het pakje vervolgens dichtgeplakt, voor het volgende weekend. Ik zal godverdomme eens laten zien dat ik discipline heb! Ik wil wel nog een beetje genieten van het leven…..van Rian en Hein hun zegen gekregen, zij voelden aan dat het goed met me gaat. Rian en Hein zijn energieconsultants, nee niet voor Essent, maar voor het spirituele. We hadden een intake gesprek waarin bleek dat ik goed in mijn vel zit, ik weet waar mijn kracht ligt en ik weet dat ik moet doseren. En niet meer rebelleren zoals in december….tja dat was een leuke tijd die ik helaas met een opname moest bekopen. Nee, dat wil ik niet meer dus pas ik op mijn tellen…..tel mijn sigaretten! Stout he….

Wel nog een wandeling gemaakt vanmiddag, gewoon mijn vaste rondje van drie kwartier, voor het geweten. Het gaat steeds een beetje beter met mij en dat vier ik vandaag als mijn persoonlijke bevrijdingsdag.