Klein beginnen

Vroeger haalde je een diploma en zocht je een baan. In die baan mocht je beginnen met kleine klussen, maar je ontving wel een ingenieurssalaris zodat je een huis kon huren of kopen, zodat je op vakantie kon gaan, zodat je een auto kon kopen, zodat je op stand kon leven. Je studieschuld was redelijk en die kon je wel afbetalen op termijn.

 

Ik ben in die tijd getrouwd en binnen 7 jaar kregen we kinderen. Het liep toch mis. En ik moest weer opnieuw beginnen. Ik ben steeds klein begonnen, maar ik had grootse plannen met Nederland. Nederland is een land dat groot is in kleine dingen.

Ik wil nu een magazine uitbrengen, een bevrijdingskrantje en ik zit te wachten op een telefoontje van een consultantsbureau dat subsidies aanvraagt voor potjes die de EU ter beschikking stelt. Het wordt een duurzame krant, kleine oplage, zwartwit, hergebruikt papier, grappige teksten die het leven van de reiziger verlichten. Het wordt verspreid op het station in Breda en op de gratis leestafels in Breda met een bestelauto. Het magazine en het busje zijn onderdeel van een marketing campagne van mijn vereniging: Kies Voor Vrijheid. We hebben geen leden, maar we hebben volgers in de hele Nederlandse samenleving zodra ik in de media en in het land op televisie mijn verhaal kan vertellen.

Het is nu zaak om klein te blijven. Niet met mijn kop boven het maaiveld uit te steken, want dat hakken we gezamenlijk eraf. Ik ben een client van de GGz en daar willen we voor zorgen, die willen we koesteren. Ik word een groot knuffelbeest van Nederland en daar geniet ik nu al van!

leven in een systeem – succes GGz is een geheim

In Nederland willen we alles van elkaar weten. GGz Breburg heeft woonbegeleiding geïntroduceerd. Een ontzettend goed systeem om mensen te begeleiden in de thuissituatie en om ervoor te zorgen dat eigenwijze cliënten op tijd en elke dag hun medicatie innemen. Eigenwijze cliënten denken dat ze geen medicatie nodig hebben, maar dreigen elke dag toch weer weg te zakken in het maatschappelijk moeras. Door gesprekken en door medicatie kan de GGz deze mensen behoeden voor maatschappelijke teloorgang.

Eigenwijze cliënten hebben veel kritiek op het systeem en dat is ook terecht. Psychiaters komen bazig over, en verpleegkundigen sussen alleen de boel. Mensen worden in klinieken en ambulant niet echt geholpen met hun problemen. Het enige wat de GGz doet, is het oprichten van nieuwe onderdelen van hun bedrijf om hun macht op de maatschappij uit te breiden.

Ik mag geen kritiek hebben, ik mag er niks van zeggen, ik MOET blijven SAMENWERKEN met de GGz om mijn huis te behouden bijvoorbeeld. Ik hoop dat de rechter begrijpt dat ik ontzettend mijn best heb gedaan en ik hoop dat de rechter ook mag beslissen over het verlengen van mijn voorlopige machtiging maar dat zal wel niet want die loopt tot 26 augustus en dat is in mijn procedure voor huisuitzetting dus nog helemaal nog niet aan de orde. Ik zal moeten wachten op de datum van de uiteindelijke zitting want de datum van 26 juni wordt allereerst nog twee weken uitgesteld door tussenkomst van mijn advocaat en daarna prikt de rechter een datum voor een zitting om eventueel nog mensen te horen.

We willen alles weten over elkaar in Nederland voordat we een beslissing nemen en dat is hartstikke fijn en goed. Ook de rechter is maar een mens die zijn werk goed wil doen en zijn salaris eerlijk wil verdienen. Ik heb het weleens anders meegemaakt, maar wij wonen in Brabant. In Amsterdam heb ik slechte ervaringen met psychiaters en met rechters, onverschilligheid troef. Of het gespeeld was of dat het voortkwam uit gemakzucht daar zal ik nooit achter komen.

GGz Nederland blijft een groot geheim voor iedereen.