Bonnetjes

Sommigen bewaren alles in een schoenendoos, sommigen maken netjes copieen en stoppen die in een map. Vier keer per jaar gaan we optellen, hoeveel kosten hebben we gemaakt? De BTW die we hebben betaald, kunnen we aftrekken van de BTW die we hebben ontvangen, en graag zien we dat dit elkaar opheft. Dus verzamelen we zoveel mogelijk bonnetjes en proberen creatief te zijn.

Wat is aftrekbaar, wat zijn de bedrijfskosten? De belastingdienst heeft lijstjes, die we ongeveer kennen. Maar als je vanuit huis werkt, zoals zovele startende ondernemers doe, zou eigenlijk alles aftrekbaar moeten zijn. Want je hele huishouden werkt mee om jouw bedrijf mogelijk te maken. Niet alleen een printer of een cartridge, niet alleen papier of een nietmachine, maar ook drie maaltijden per dag en sigaretten. Etentjes met vrienden zijn eigenlijk ook bedrijfskosten, je bespreekt je projecten en je krijgt goede tips. Een hapje eten langs de snelweg, in je eentje, op weg naar die andere klant – aftrekbaar.

Ik daag allen ondernemers uit om het eens te proberen. Tel al je onkosten bij elkaar, eten, kleding, horeca, parkeergeld, huur…..kinderoppas, kadootjes voor je vrouw, fietsen voor de kinderen. Alles heb je nodig voor een gezonde werkomgeving, alles nodig voor een goede omzet waar je van kunt eten. Vul gewoonal die kosten in als bedrijfskosten en kijk maar of ze komen controleren. Je moet geluk hebben, maar je hebt ook een goed verhaal.

Lijkt me leuk, collectieve burgerlijke creativiteit vanuit Breda, ondernemershart van Brabant. Als wij het niet doen, doet niemand het. Want in Den Haag wordt alleen maar gerekend aan inkomsten voor de schatkist, en pas in tweede instantie aan de groei van de economie. De politiek is hier oneerlijk in, de economen rekenen aan modellen waarin de overheid financieel sterk moet zijn – terwijl de overheid geen bedrijf is, maar gewoon een club die geld uitgeeft. Over de ruggen van de kleine ondernemers, met veel faillisementen tot gevolg, ze gooien het kind met het badwater weg. Gedoe met onkosten maakt de handel kapot, en ondergraaft de passie waarmee deze harde werkers dagelijks hun best doen.

Alles declareren betekent bovendien minder denkwerk en dus minder hoofdpijn….wie doet er mee?

Advertenties

Begrotingen

Gisteren een goede uitleg gehad van Paul Krusemeijer, gemeente Breda, over de manier waarop de gemeente haar geld beheerd. We waren met drie man van Gemeentebelangen, omdat we willen leren voordat we gaan roepen en omdat we beslagen ten ijs willen komen bij de verkiezingen van volgend jaar maart.

De belangrijkste les: de gemeente is geen bedrijf, zij hoeft geen inkomsten te genereren. Zij hoeft alleen maar geld uit te geven, hoe leuk is dat! Inzicht: de gemeente moet ervoor zorgen dat de burgers geld kunnen verdienen, niet zijzelf. Bij belastingen gaat het dus niet om het belasten van burgers, maar van het maken van een potje om  leuke dingen te doen voor de mensen. Veel mensen voelen het niet zo, dat weet ik, maar dat komt omdat het vertrouwen in de politiek nogal beperkt is.

Wethouders houden van leuke dingen doen voor de mensen, en goede sier maken voor de raad zodat ze tevreden zijn. Het zou in de politiek – en in het leven – veel minder moeten gaan om geld,maar om wat we ermee kunnen bereiken. Daarom heb ik een voorstel: we begroten voortaan per drie maanden. we delen de pot die we jaarlijks krijgen uit Den Haag gewoon in vier stukken, en beginnen aan het werk.

De gemeente heeft in haar begroting heel mooie doelstellingen geformuleerd, het College stelt dat op en de raad keurt het goed. Lees zelf maar op http://www.hetgeldvanbreda.nl. Op basis van dit document kun je gerust de wethouders hun gang laten gaan, zij kennen veel mensen en weten waar de kansen liggen in de stad. Ja, dat gaat over mensen, en dat is iets anders dan vriendjespolitiek. Zonder verbindingen komt er niks tot stand, we moeten risico’s durven nemen op basis van het lef van burgers om hun nek uit te steken. Geef mensen een kans om te schitteren, mensen in organisaties, mensen in de wijken.

Dat was mijn pleidooi. Geen standpunt van Gemeentebelangen, we werken nog aan het programma. Maar als u het met mij eens bent, ga ik mij hard maken voor een andere manier van begroten. korte termijn doen, lange termijn ambities. Laat maar horen….

Werkgelegenheid

In onze samenleving bestaan heel veel vormen van werk. Maar er is een hoogste vorm: het werken in loondienst. Alle overheidsinspanningen op de arbeidsmarkt zijn erop gericht om mensen weer aan het werk te krijgen, terwijl ik betwijfel of dat realistisch is. Er is gewoon niet genoeg werk voor iedereen, dus wordt het tijd dat we alternatieven serieus gaan nemen: dagbesteding, stage, vrijwilligerswerk.

Waarom is een baan in loondienst het allerhoogste? Omdat we dan bijdragen aan de staatskas…..alles draait om geld. Ik wil pleiten voor erkenning van al deze andere werkvormen door het invoeren van een basisinkomen in Breda, zoals dat ook al gebeurt in andere steden van Nederland. We kunnen meten of mensen gelukkiger worden met een basisinkomen, dat even hoog kan blijven als hun uitkering – zo kost de proef geen geld.

Het enige wat dan wegvalt, is de verplichting om te solliciteren. Mensen kunnen dan zelf hun levenspad bepalen, zelf bepalen of ze vrijwilligerswerk gaan doen, of vrienden helpen, klussen in huis of gewoon op de bank hangen, Het gaat erom dat je er gelukkig van wordt. Dit kan prima worden gemeten met vragenlijsten, elk jaar. De proef zou minsten vier jaar moeten duren, om veranderingen te kunnen meten in de mate van geluk.

Door de proef zullen er wat ambtenaren werkeloos worden, want de begeleiding wordt veel minder intenstief. Die kunnen dan zelf ook een basisinkomen krijgen en zo meedoen met de proef. Ik denk echt dat Breda hieraan toe is, wij zijn een creatieve stad die kan aantonen wat je allemaal met je tijd en geld kunt doen.

Dagbestedingsprojecten zullen geen geld meer krijgen voor de mensen met een basisinkomen, zij kunnen besluiten om deze bijdrage zelf te betalen, of misschien moeten we de bijdrage in het kader van de proef wel helemaal afschaffen. Het is een verkapte vorm van inkomen, bij voorbeeld voor zorgboerderijen of ateliers. Met een beetje creativiteit en schaalverkleining lukt het voor deze projecten misschien toch om de begroting rond te krijgen.

We kunnen trots zijn op de zorg in Nederland, maar feit is ook dat er een hele groep mensen een label heeft, een label dat hen klein houdt, een label dat ervoor zorgt dat men minder eigen verantwoordelijkheid neemt. Men is kwetsbaar, dus men leunt graag want dat mag. Door het invoeren van een basisinkomen nemen we deze labels weg en kunnen mensen weer vrij hun weg zoeken in de samenleving. Er zouden netwerkcafés moeten worden opgezet, waar mensen elkaar op ideeën kunnen brengen en samenwerking kan ontstaan. Vriendschappen vooral, warme banden tussen mensen, daar hebben we behoefte aan. Met een basisinkomen neemt het incasseringsvermogen van Breda toe, minder leunen op hulpverlening, meer eigen waarde. Dat willen we toch allemaal?

Verward

Ik weet even niet wat ik moet schrijven. Bij de GGz geweest vandaag. Ze gaan een verlenging aanvragen van de rechterlijke machtiging die ze hebben om mij te behandelen. Ze zijn bang dat ik ga stoppen met de behandeling of de medicatie als er geen dwang meer is en ik weet dat ze gelijk hebben. Dat betekent dat ik mijn focus moet verleggen. Ik moet ervoor zorgen dat ze vertrouwen krijgen in mij, ik moet uitspreken dat ik altijd het advies van de arts zal volgen, ook al wil ik graag zonder medicatie leven. Waarom eigenlijk? Misschien moet ik die wens ook gewoon laten varen. Ik heb er eigenlijk helemaal geen last van, van die pillen, ik neem nog genoeg initiatief, heb een leuk leven, voel me niet eenzaam en ben blij met mezelf. De reden om over te stappen op een andere leefstijl, is er eigenlijk niet meer. Pilvrij worden is geen optie, daarvoor ken ik mijn psychiater te goed. Ketose met pillen lijkt mij ook geen optie. Ik ga het maandag nog wel bespreken, misschien wil de arts er wel aan beginnen als we wat verder zijn. Wat vind ik het klote om zo heen en weer geslingerd te worden, dat ik niet meer zelf kan beschikken over mijn lichaam. Ik ben mijn autonomie kwijt en dat is echt erg vervelend.

Maar ach, misschien moet ik niet zo moeilijk doen, gewoon pilletjes slikken en net doen of er niks aan de hand is. Vinden jullie het gek dat ik me druk maak? Heb ik me gek laten maken door Wim met zijn leefstijl, zonder hem had ik nu niet zo in dubio gezeten……ik ga gewoon door waar ik was gebleven, lekker eten en drinken en genieten.

Even alles los…..

Maandag heb ik een gesprek met mijn psychiater, en aanstaande vrijdag met mijn behandelaar. Daar wil ik het ketogene dieet bespreken, plus het sporten. Maar voor nu heb ik even alles losgelaten….ik eet wat ik mijn koelkast heb en vul het aan met lekkere dingen: een zak snoep weggekaand, chocolade gekocht, en een bus slagroom. Vla! Noten, rode wijn, het is echt genieten sinds gisteren. Hoe is het mogelijk dat ik dit weekend nog zo mijn best deed om te eten zonder koolhydraten en nu weer alles losgooi? Ergens voel ik mij eenzaam in mijn strijd, het is een soort troosteten. En Wim heeft me natuurlijk losgelaten. En toch ik voel mij eigenlijk prima, opgewekt. Verwarrend allemaal, wat is wijsheid?

Maar ergens vind ik het jammer dat het niet is gelukt. Ik ben me daarom aan het voorbereiden om weer opnieuw te starten vanaf dinsdag, na mijn gesprek. Ik verzamel recepten, maak een weekschema voor mijn voeding en voor het bewegen. Ik visualiseer de schema’s, zodat ik uit mijn hoofd kan leven. De doelen vind ik namelijk nog steeds fantastisch: zonder medicatie en toch in balans, fit zijn als mijn kinderen hier zijn, trainen met de breakdancers die ik ken. En last but not least: het veranderen van de wereld van andere bipolairen, door te laten zien wat je kunt bereiken met andere voeding en meer bewegen. Fitte Marjory, die elke dag in beweging is, in plaats van uren op de bank te liggen zonder bezigheden. Als ik het volgende week niet red met mijn schema, dan stop ik ook met deze blogs want dan leidt het nergens meer toe.

Ik hoop dat jullie me nu nog wel volgen en mij een hart onder de riem kunnen steken. Kom op, even doorzetten, je bent een sterke vrouw, je verdient het om te slagen…..dat soort dingen. Ik zeg het bij deze alvast tegen mijzelf.

Ha!

Wat een ontdekking vandaag! Ik eet en drink gewoon wanneer en waar ik daar zin in heb. Maar vandaag heb ik ook geleerd hoe je daarin goede keuzes kunt maken. Ervoor kunt zorgen dat je echt ergens zin in hebt, en niet eten om te eten. Genieten van alles wat er door je mond gaat, de smaak proeven, de tekstuur. Zo at ik vandaag een gepocheerd stukje zalm, snoeptomaatjes, noten en een glaasje rode wijn. Heerlijk! Ik heb schijt aan alle dieten, ik weet wat ik wil. Ik heb geen ketose nodig om gelukkig te zijn, ik accepteer het feit dat ik pillen slik, ik voel me toch goed?!

Afgelopen week heb ik geleerd kritisch te kijken naar voeding en bewegen, en ik zal de lessen ook zeker onthouden. Ik MOET niks, ik MAG alles, zolang het maar iets toevoegt aan je kwaliteit van leven. Genieten van alles. Dit ben ik de afgelopen dagen beter gaan begrijpen, gaan aanvoelen. Ik leef nu zoals ik leefde net voor ik werd opgenomen, op gevoel….heerlijk!

Wat nog wel speelt, is gebrek aan structurele bezigheden. Als je een dag lang op de bank ligt, ben je niet aan het genieten. Dan krijg je wel eens sombere gevoelens, en dat is echt kut. Gelukkig wordt mijn gemoed hooggehouden door een aantal dingen: mijn aandeel in Gemeentebelangen Breda, lokale politieke partij.Gisterenavond hadden we een vergadering, ik heb de opdracht gekregen om een voorstel te doen voor een workshop over de standpunten van de partij! Wow, wat was ik blij, dit is echt een mooie manier om invloed uit te oefenen op de ideologie, mijn belangrijkste reden om mee te doen.

En vandaag ben ik met collega’s van For You op bezoek gegaan bij SMO/Fameus. Op zoek naar toekomstmogelijkheden, want For You wordt verkocht. Ik wil graag een theaterworkshop gaan doen, en mijn collega dacht aan een brainstormsessie over je toekomst, strijd tegen de verveling…..op mijn lijf geschreven dus daar ga ik ook over nadenken, iets schrijven om haar te inspireren.

En zo blijven we van de straat! Lekker eten, lekker drinken, soms een wandeling en op tijd uit bed. Dat blijft een puntje om aan te werken, want als ik in mijn bed blijf liggen, voel ik mij niet happy. Ochtenddipje. Och, ik zal niet de enige zijn, is dat nou bipolair!?

 

zwaar

Nou mensen, het was vandaag maandag! Mijn hele hoofd ligt overhoop omdat ik het vanochtend niet op kon brengen om op te staan om half 8, maar pas om half 9. En toen lukte het mij niet om mijn rondje te rennen, na een half stoepje ging ik al over op wandelen. Grote ronde gewandeld. Eenmaal thuis probeerde ik het nog een keer, ging iets beter, maar weer het rondje niet afgemaakt.

Ontbeten met cruesli, had ik gewoon zin in. Boodschapjes gedaan, duur! Al die spullen zonder koolhydraten kosten veel geld, doet pijn, auw! Mijn thuisstudie journalistiek is ook zwaar, ik kan me moeilijk concentreren. Het is ook saai zo in je eentje, het huiswerk moet je zelfs zelf corrigeren! Tussen de middag een tosti gemaakt, maar het ijzer werkte niet….is dat een teken? Ik heb hem gewoon in een pannetje gemikt. Even zitten breien, dat brengt mij altijd rust. En de raderen beginnen dan te draaien: hou ik het vol, waarom doe ik het eigenlijk…..ik wil de wereld toch veranderen?! Maar ik heb nog een klap moeten verdragen, coach Wim is een week niet bereikbaar. Toen het hem duidelijk werd dat ik geen relatie met hem wil, haakte hij zo goed als af. Hij wil op zoek naar een vrouw die wel met hem een stelletje wil worden en dan kan hij niet meer bij mij langskomen. Ik vind het zeer onprofessioneel, ik ben al vanaf het begin duidelijk geweest dat ik meerdere mannen zie. Ik wilde van mijn succesverhaal promotiemateriaal maken voor zijn eigen praktijk, maar daar is hij blijkbaar nog niet aan toe. Ach ik had het moeten vermoeden, toen ik hoorde dat hij is gescheiden van zijn vrouw, maar nog wel met haar samenleeft. Dubieuze situatie.

Maar nu moet ik helemaal zelf bepalen of ik geloof in het programma, in ketose, in het nut voor mezelf. Want ik wil niet alleen beroemd worden, maar ook een leuk leven leiden. Ja, ik wil vroeger opstaan, ja, ik wil mijn buikje kwijt, ja, ik wil minder roken. Maar hoe ik dat allemaal combineer……? Vanaf nu ga ik gewoon lekker op mijn manier toeleven naar de afspraak met de psychiater, en uitvragen wat hij vindt van het ketogene dieet. We zullen wel zien hoeveel ik deze week drink, rook, in bed blijf liggen, en hoe ik me daarbij voel. Ik moet wel zeggen dat ik me vanmiddag heel erg top voelde bij For You, maar dat kwam misschien ook door de bevrijdende gedachten om even niet ketogeen te hoeven leven.

Wim, je hebt pech, je hebt me losgelaten en nu ben je me helemaal kwijt. Ik wilde nog graag receptjes van je, structuur in mijn eetpatroon. Nu gaan we wel zien hoe het loopt. Als ik het weer oppik volgende week, stuur ik je wel een appje.